Καλώς ορίσατε στο ''Δώρο ζωής''

"Σελ.85-93"

Γλυκό μου όνειρο

Σαν έρθει ο ύπνος ανυπομονώ
να ονειρευτώ μαζί σου
να πάμε ταξίδι μακρινό
σε αυλές του παραδείσου.

Έλα απόψε πάλι στ' όνειρό μου
θέλω δίπλα μου να 'σαι
γλυκό παράπονό μου
πλάι μου να κοιμάσαι.

Σκέψου τις όμορφες στιγμές
και του έρωτα εκπλήξεις
θυμήσου με γλυκόλογα
να με αποπλανήσεις.

Κοίτα το μακρινό ορίζοντα
τα φτερωτά τα άστρα
δες μέσα απ' τα μάτια μου
της έκλειψης κομμάτια.

Γέμισέ μου τ' όνειρο διάθεση
ενέργεια να σου δώσω
που κατακλύζει την καρδιά
κορμί να παραδώσω.

Εσένα ερωτικό μου ειδύλλιο
χρόνο σου αφιερώνω
στο όνειρο και στη ζωή
δίχως να μετανιώνω.
 
Έλα πνευματική μου δύναμη
γόητρο της ψυχής μου
υπόγραψε μ' ένα φιλί
μείνε εδώ μαζί μου.

Η φαντασία μας ανταγωνίζεται
τη λογική να φτάσει
ο έρωτας την αγάπη μας
τρέχει να ξεπεράσει.

Μυστικές συμφωνίες περιμένουν
μοναδικές μας στιγμές
έριδες θα μας φέρουν
του πάθους ενοχές.

Η ατμόσφαιρα θα γίνει εκρηκτική
υποκύπτω μπροστά σου
την εύνοια μόνο κρατώ
απ' τα γλυκά φιλιά σου.

Σύντομο όνειρο κι αυτό τελειώνει
μα μη μου λυπηθείς
αύριο πάλι το βράδυ
εδώ θα κοιμηθείς.
 


Στα πρόθυρα της ευτυχίας

Στο δόσιμο των συναισθημάτων
μου εκπέμπεις πολύ τον ερωτισμό.
Η αίσθηση μας είναι πολύ μεγάλη
της ζωής μου αντανακλάς
τη χάρη.

Ίσως είμαι παρόμοια με τη χθεσινή
μ’ εσένα θα γίνω όμως διαφορετική.
Τη σκέψη μου θα καθοδηγήσεις
της αγάπης τα όρια
θα μου δείξεις.

Ας πηγαίνουμε στο αντίθετο ρεύμα
θέλω μαζί σου να φτάσω ως το τέρμα.
Να νιώσω του έρωτα το ρομαντισμό
να είσαι κοντά μου
κι όταν ξυπνώ.

Ήμουν ανασφαλής, τόσο εριστική
της απομόνωσης ήθελα μία στιγμή.
Ένστικτό μου πια εσύ αποφασίζεις
εσύ καρδιά μου τώρα
με ορίζεις.

Η τύχη άρχισε να μου χαμογελάει
με τη χαρά έγινα φίλη κι όλο γελάει.
Η μέρα μου υπόσχεται πάρα πολλά
με φωτίζουν τ' άστρα
κάθε βραδιά.

Τα μυστικά μου σου τα εμπιστεύομαι
γεφύρωσες τα χάσματα δεν κρέμομαι.
Είμαι από ποτέ πολύ πιο ερωτευμένη
ευαίσθητη ψυχή μου είσαι
χαρισμένη.

Απασχολείς έντονα πια το μυαλό μου
εσύ βρήκες τη λύση στ’ αδιέξοδό μου.
Απολαμβάνω την ηρεμία που ζητούσα
είσαι ο έρωτας που χρόνια
καρτερούσα.

Έδωσες έμπνευση έτοιμη ν' αποδράσω
τα πρέπει της λογικής να ξεπεράσω.
Είδα όνειρα που δεν οδηγούν πουθενά
μ’ εσένα όμως θέλω
ν' ανεβώ ψηλά.

Ως την πόρτα της ευτυχίας
που άνοιξε για μας._


«Κλείνοντας το φως των ματιών μου
ανοίγει ένας κόσμος δικός μου
που μόνο η ψυχή μου μπορεί να διαβεί»




 Και σ' ερωτεύτηκα

Εκεί που νόμιζα πως όλα
είχαν τελειώσει
και σκοτάδι την καρδιά μου
είχε κυκλώσει.

Εκεί που η ζωή μου έπαψε
να 'χει σημασία
ήρθες ξαφνικά εσύ κι όλα
απόκτησαν αξία.

Εκεί που νόμιζα πως όλα
τα 'χω ζήσει
και ότι ήθελα για μένα
είχε ξεψυχήσει.

Εκεί που ο χτύπος της καρδιάς
έπαψε να ζητάει
ήρθες ξαφνικά εσύ κι όλο
πιο έντονα χτυπάει.

Και σ' ερωτεύτηκα
σωστό ή λάθος
μη με ρωτήσεις 
γλυκό μου πάθος.

Και σε αγάπησα
με την καρδιά μου
ο επισκέπτης έγινες
στα όνειρά μου.

Εκεί που νόμιζα πως όλα
τα 'χω χάσει
τα πιο μεγάλα όνειρά μου
έχω ξεχάσει.

Όταν τα όρια στα νεύρα μου
έφτασαν να σπάσουν
τα μάτια μου ήρθες να φιλήσεις
να μην κλάψουν.

Όταν νόμιζα πως τίποτα ξανά
δε θ' αγαπήσω
ότι κι αν είχα μες στην καρδιά μου
θα το κρύψω.

Εκεί είπα τέρμα θα ζω μονάχα
τώρα για μένα
ξάφνου ήρθες εσύ
πια δε σ' αλλάζω με κανέναν.

Και σ' ερωτεύτηκα
χάδι απαλό μου
ποτέ μη φύγεις 
απ' το πλευρό μου.

Πόσο σ’ αγάπησα
όσο άλλη καμία
η πιο μεγάλη έγινες
κρυφή αδυναμία.

«Απλά, αγνά, ρομαντικά όπως
στα παραμύθια»



Ωσότου τ' όνειρο ξυπνήσει

Εδώ τελειώνει το ταξίδι στο τέλος της στροφής
τα σύνορά μας έκλεισαν είναι ώρα επιστροφής.
Εδώ τελειώνει ο ουρανός μες στου θεού τα χέρια
τ' αστέρια πέφτουνε στη γη σαν κοφτερά μαχαίρια.

Εδώ τελειώνει και η αλήθεια το ψέμα όλους κυβερνά
της ζωής το παρελθόν μας στο παρόν μας δε γυρνά.
Εδώ τελειώνει η μουσική στου έρωτα απόψε τη γιορτή
κλείσε τον πόνο φυλακή να μη χαθείς στη διαδρομή.

Ο εφιάλτης μας συνεχίζεται διαρκώς όλη τη νύχτα
η αναλαμπή του θαύματος στιγμές απ' τα ξενύχτια.
Εδώ τελειώνει το τραγούδι σβήνει με το καυτό φιλί
τη σιωπή μας την ξυπνάει με πάθος πάλι το βιολί.

Εδώ τελειώνει τ' όνειρο βήματα αρχινά η ζωή
της ψυχής μας το παιχνίδι απόκτησε νέα πνοή.
Η παράσταση είχε αρχίσει σαν έκλεισε η αυλαία
παραστήσαμε τους θεατές μα ρόλους κλέψαμε λαθραία.

Πότε θα τελειώσει ο στίχος μη τύχει κι αναρωτηθείς
όσο χτυπά η καρδιά μου ως τη μέρα που θα 'ρθεις.
Μια ιστορία σαν την αγάπη εύκολα δεν τελειώνει
όπως τ' όνειρο κάθε βραδιά το πρωί που ξημερώνει.

Κάπου εδώ κλείνει ο κύκλος ξεκίνησε η χρυσή αχτίδα
ίσως εκεί κρύβεται ο ήλιος, ακολούθα την, ξεκίνα.
Προτού τελειώσει η εποχή πριν η άλλη σταματήσει
μείνε μαζί μου ως την αυγή, ωσότου τ' όνειρο ξυπνήσει.
Μαζί και χώρια αγάπη μου η αγάπη μας θα ζήσει._




Το καλοκαίρι μας

Βασίλειο στα σύννεφα . .

Ένα παραμύθι γραμμένο γεμάτο μαγευτικές εικόνες 
που ζωντανεύουν ακόμα περισσότερο με υπέροχες σκηνές
πετώντας στα σύννεφα μαζί σου.

Ζούμε μια απίθανη περιπέτεια σ' ένα χρόνο που δίνει παλμό
εκεί που κυριαρχούν μεγάλες σκηνοθεσίες και μεγάλα
υψηλά τοπία που μονοπωλούν κάθε σκέψη.
Σήμερα στο βασίλειο αυτό που θα ταξιδέψουμε 

της ασημαντότητας το κείμενό μου, θα είναι αφηγηματικό
και κατανοητό μόνο για εσένα και για μένα.

Στις αισθήσεις που μας αναβλύζει..
Χώμα, ήλιος, νερό, εσύ εγώ και η μουσική.
Αναζητώντας τη μαγεία ψάχνοντας πελάγη ηρεμίας.
Τόσο αρμονικό δέσιμο ουρανού και γης.

Μια σπάνια ομορφιά που δένει εμάς τους δυο
σ' έναν κόσμο που μας ενώνει με μικρές στιγμές χαράς
και πολλές στιγμές απαρατήρητες.
Στιγμές ευτυχίας, φευγαλέες, μοναξιάς, λύπης, στιγμές ονείρων.
Ένας κόσμος δεμένος με δύο ζωές..
Σε μια αναζήτηση του ελαχίστου, δική μας μέσα στο άπειρο.

Μια συνάντηση για να νιώσουμε αυτό που μας έδωσε ζωή
δημιούργησε τις αισθήσεις της σύνδεσης του απείρου
με το αιώνιο.
Με εικόνες του ήχου, με σκηνές της φαντασίας δεμένη
με τη λογική.

Ως θέμα την επανάληψη του ονείρου 
που προκαλεί τη γαλήνη της ψυχής.
Για εσένα που ανακάλυψες το βασίλειό μου
 ψάχνοντας να βρεις αυτό που είχες χάσει.
Για εμένα που περίμενα όλη μου τη ζωή 

κοιτώντας κάθε βράδυ τ' αστέρια, ωσότου να 'ρθεις 
πλαγιάζοντας πάνω στα λουλούδια που έστρωσα 
σαν κόκκινο χαλί να σε καλωσορίσουν.

Να σ' αγαπήσω.
Να περπατήσουμε στις ακτές, να περιπλανηθούμε
στην πρωινή ομίχλη.
Σιγά, σιγά μέσα στο χρόνο να δούμε ταξιδιώτες σαν κι εμάς
που γίνονται ένα με τον ουρανό στο πέταγμά τους

αφήνοντας πίσω πλημμυρισμένα σπίτια από έγνοιες καθημερινότητας.

Έλα μαζί μου πιο ψηλά να πάμε, να παρακολουθήσουμε
τη διαδρομή του ήλιου στην ένωσή του με τη σελήνη.
Να δούμε το φλερτάρισμα του ανέμου με τα σύννεφα
τριγυρίζοντας και παίζοντας μαζί τους.
Ν’ αντικρίσεις εμένα κι εγώ εσένα σε μια στιγμή του πάθους
την ώρα που η νύχτα αφήνει τα σκήπτρα της στο ξημέρωμα
και να 'μαι χαμένη στην αγκαλιά σου.

Έλα να γράψουμε τη δική μας ιστορία, απ' την αρχή 
ως στο τέλος στις σελίδες του μυαλού μας στα βάθη της καρδιάς μας
εκεί που μόνο εμείς μπορούμε να την κρύψουμε ώστε να μην
τη βρει ποτέ χειμώνας.
Τον Αύγουστο θ' αγγίξουμε ουρανό κι εκεί θα μείνω.

Στο καλοκαίρι μας._